Wat zitten we toch in een rare en gekke tijd met z’n allen in deze wereld. Elke ochtend als ik wakker word dan denk ik, heb ik dit nou gedroomd?! Maar helaas, het is echt…😔
Het is niet anders mensen en we moeten het samen doen. Samen komen we hier doorheen💪.

Ondertussen ben ik alweer 2,5 maand thuis. Ik probeer elke dag een stukje te lopen lopen of te fietsen(elektrisch dat wel).
Ik loop nu zelfs weer kleine stukjes zonder loopstok💪. Elke keer, als het me lukt, probeer ik weer een stukje verder zonder stok te lopen en tot nu toe lukt dat me aardig goed. Ik word hier heel erg blij van, want het betekent dat mijn lichaam hard aan het werk is om beter te worden🥰 Op deze manier blijf ik toch positief, ondanks onder andere de dagelijkse pijn die ik heb. Er kan nog zoveel veranderen in de aankomende 2 jaar en daar hou ik me aan vast.

Lieve mensen pas allemaal goed op jullie zelf en op de mensen om jullie heen.🍀🌺😘