donderdag 6 februari 2020

Home sweet home 🥰🥰🥰

Afgelopen dinsdag aan het einde van de middag/begin avond zijn we weer thuis gekomen.
Het was een lange reis/een lange dag. We werden afgelopen maandag om 16.30u Mexicaanse tijd (hier 7 uur vroeger) naar het vliegveld Mexico stad gebracht (2 uur rijden).
Om 22.15u stegen we op en dinsdagmiddag rond 15.00u Nederlandse tijd landde we op Schiphol. De hele reis met mondkapjes voor zodat er minder kans was om wat op te lopen.
Onze kameraad wachtte ons daar op en heeft ons thuis gebracht.

Rond 17.45u kwamen we bij ons huis aanrijden. En wat een verrassing, de vlag hing uit met ballonnen er aan, er stond een mooie grote roze bloem van hout in de tuin met de tekst: “Lieve papa en mama, welkom thuis xxx Esmee”🥰
Aan de zijkant van het huis stond een pilaar vol met ballonnen -> hadden meerdere buren samen gemaakt.

Daarna vloog de voordeur open en stond onze allerliefste, schattigste, geweldige dochter (met een ‘roze’ mondkapje voor😷💕) ons op te wachten💖. Dat was een erg emotioneel moment. Eindelijk konden we haar weer in de armen sluiten😍🥰💞😍🥰💞….
Ook mijn moeder en mijn schoonouders waren er 😷. Wat ontzettend fijn om ze weer te zien.
Ook in de huiskamer hing het vol met ballonnen en op de slaapkamers. Wat ontzettend lief🥰

Ik was echt helemaal op 😔 dus een uur later is iedereen weer weggegaan. Ik ben lekker gaan douchen en heerlijk in ons eigen bed gekropen.

Hoe gaat het nu met mij.
Ik voel me nog erg slap en moe/weinig energie. De pijn in mijn benen/voeten en armen/handen is (nog) niet weg, maar er kan nog van alles gebeuren. Mijn lichaam moet nu eerst keihard aan het werk om mijn immuunsysteem weer op te bouwen. En wie weet wat er daarna nog gebeurd.
Voorlopig veel rust pakken. Rust is het beste medicijn zeggen ze he😊

Maandag 10 februari 2020

En dan ben ik al bijna weer een week thuis….

Ik merk dat ik beter beweeg/(trap op)loop dan voor ik naar Mexico ging, yes! Maar… ik durf eigenlijk nog niet té hard te juichen, want ze zeggen bij de meesten gaat het met ‘ups’ and ‘downs’. Maar toch ben ik op dit moment een klein beetje trots op mijn lichaam dat het zo hard aan het werk is💪 om hopelijk weer enigzins de oude te worden??😬

Aan de andere kant ben ik ook best wel verdrietig. We zijn vorige week dinsdagavond thuis gekomen en zagen we eindelijk Esmee weer. Ze bleef nog 3 nachtjes slapen bij opa&oma, zodat ze haar ook nog naar school konden brengen en ophalen. Als Esmee uit school kwam ging ze eerst onder de douche bij opa&oma en kwam daarna even een uurtje naar papa en mama om te spelen, yeah!😊. Want mama moest namelijk nog even bijkomen van alles, net als papa eigenlijk😬😉

En dan vrijdag einde middag zou Esmee weer volledig terug komen bij papa en mama! Maar…. toen werd Esmee ziek in de nacht van donderdag op vrijdag😔
Dus dat werd ver uit de buurt van mama blijven!!😥
Dus zo zijn we weer thuis en denk je weer compleet te zijn en zo zie je je dochter weer een hele tijd niet…😔
Maar het gaat vandaag aardig goed met Esmee zei oma. Dus even afwachten nog en als het goed blijft gaan komt ze morgen weer thuis!!!🎉🎊🎉🎊
Ook net op tijd voor haar verjaardag a.s. woensdag. Esmee wordt dan alweer 5 jaar!!😊🎈

Hoe kom ik de dagen door. Rusten, rusten en nog eens rusten. Weinig tot geen bezoek i.v.m. infectiegevaar. Gelukkig is Jeroen wel thuis om mij zonodig te helpen, om voor ons te koken (dieet: alles moet kapot gekookt worden voor mij), het huishouden op orde te houden. Daarnaast kijken we films/series én ik heb een nieuwe hobby gevonden, denk ik🤔…haha ->’Diamond painting’☺️. Kun je best, op een rustige manier, druk mee zijn. Tikt de tijd mooi door en kan ik mijn gedachten verzetten.